Boodschappen, rekeningen, plannen, zorgen.
Je doet je best. Echt.
Maar toch voelt het alsof je altijd nét achter de feiten aanloopt.
Aan het einde van de maand vraag je je af:
Waar is mijn geld gebleven?
Je piekert vaker dan je wilt toegeven.
Over onverwachte kosten.
Over of je het wel goed genoeg doet.
Over waarom het anderen wél lijkt te lukken.
En ergens daaronder zit een gevoel dat knaagt:
Misschien doe ik iets verkeerd.
Terwijl je eigenlijk alles al geeft wat je hebt.